De presentatie wordt gedownload. Even geduld aub

De presentatie wordt gedownload. Even geduld aub

HITLERS VERGELDINGSWAPENS -1- De V1 (Vergeltungswaffe 1) De eerste kruisvluchtraket … Freddy Storm – 06/2010.

Verwante presentaties


Presentatie over: "HITLERS VERGELDINGSWAPENS -1- De V1 (Vergeltungswaffe 1) De eerste kruisvluchtraket … Freddy Storm – 06/2010."— Transcript van de presentatie:

1

2 HITLERS VERGELDINGSWAPENS -1- De V1 (Vergeltungswaffe 1) De eerste kruisvluchtraket … Freddy Storm – 06/2010

3 De V1 De V1 was het eerste zogenaamde V-wapen, een Duitse uitvinding uit de Tweede Wereldoorlog. In feite was de V1 de eerste aanzet voor het latere kruisvluchtwapen. In totaal zijn er meer dan V1's geproduceerd. De naam V1 (Duitse afkorting) was een afgeleide van Vergeltungswaffe 1 (Vergeldingswapen 1). Eigenlijk was de aanduiding Fieseler Fi 103 of FZG-76 (FZG betekende Flak Ziel Gerät ofwel luchtafweerdoelapparaat). Links de aandrijving, rechts een doorsnede. Een V1 in volle vlucht.

4 De V1 werd ontworpen door Robert Lüsser van de Duitse vliegtuigfabriek Fieseler en Frits Gosslau van de Argus-motorenfabriek. Het ontwerp en testteam werd in Peenemünde geleid door Wernher von Braun en Walter Dornberger. De V1 had vliegtuigvleugels en staartvlakken. Ze werd voortgestuwd door een Argus AS-014 pulserende straalmotor, een variant van de reeds in 1932 door Paul Schmidt ontworpen straalmotor. Hij kon een stuwkracht produceren van ca 300 kilogram en gebruikte een doodgewone autobougie als ontsteking. In technisch opzicht was de V1 eigenlijk een onbemand straalvliegtuig. Hij kon een maximumsnelheid van 620 km/u bereiken en had een bereik van 240 km (later werd dit 400 km). Een V1 wordt naar de lanceerbaan gebracht. Ontwikkeling

5 De lengte bedroeg 7,9 meter en de spanwijdte 5,3 meter. Een V1 woog kilogram en had een springkop van 850 kilogram. De motor van de V1 liep op gewone kerosine. Het toestel was uitgerust met een explosieve lading in de neus en vloog door middel van een primitieve straalmotoraandrijving (pulserende straalmotor) en een simpel geleidingssysteem op eigen kracht naar zijn doel. Lanceerbaan voor de V1.

6 Testen en inzet De eerste testvluchten vonden eind 1941 en begin 1942 plaats vanaf Peenemünde. In juni 1944 hebben zelfs bemande testvluchten plaatsgevonden om de mogelijkheid van zelfmoordmissies te onderzoeken, maar die zijn niet in praktijk gebracht. De meeste lanceringen vonden plaats vanuit Frankrijk en West-Nederland. Later, in december 1944, plaatste men nog een aantal installaties in Oost-Nederland. Deze waren gericht op Antwerpen vanwege het Ardennenoffensief. Als een V1 overkwam, was zijn sputterende geluid duidelijk hoorbaar. Op een vooraf ingesteld tijdstip – of als de brandstof op was – stopte de motor en dook de raket omlaag waarna bij de inslag de springkop explodeerde. V3-HDP bij Lampaden Alle tegenslagen, zoals productie problemen en bombardementen zorgden ervoor dat de lange versies niet verder werden ontwikkeld. In augustus 1944 werd overeenstemming bereikt voor een kortere HDP, de LRK 15 F 58 (langrohrkanone). Op 14 november werd er in Misdroy met succes een 12 sectie kanon met succes afgevuurd. Dit wapen zou door 40 man in tien dagen opgebouwd kunnen worden ‘ergens’ in het veld waar een helling van 30 tot 50 meter hoog was te vinden die een hoek van 30 tot 34 graden had. Dit nieuwe plan luisterde naar de codenaam Fleissiges Lieschen (Vlijtig Liesje). Röchling leverde half november 1944 twee verkorte HDP-lopen. Deze moesten worden ingezet als steun voor het Ardennen Offensief, Wacht am Rhein. Het doelwit voor de kanonnen zou Luxemburg worden. Iets ten zuiden van Lampaden, een klein dorp 12 kilometer ten zuiden van Trier, werd een geschikte helling gevonden aan de voet van het stroompje de Ruwer. De overbrugging van het schot naar Luxemburg bedroeg 42,5 kilometer. Onder leiding van Hauptman Patzig streek Artillerie-Abteilung 705 neer in het stadje Zerf op 30 november. De wegen en spoorwegen waren overbelast of regelmatig onder vuur van de geallieerden zodat de aanvoer van HDP onderdelen maar traag arriveerde. Toen het Ardennen Offensief begon op 16 december was er geen kanon gereed. De eerste was pas klaar op 25 december en gereed voor vuren op 28 december. Op 30 december werden vijf projectielen afgeschoten op Luxemburg. De volgende dag gevolgd door 23 projectielen. Op 1 januari, 1945 was ook kanon nr. 2 gereed voor gebruik, maar pas op 4 januari, 1945 konden weer projectielen, zestien, worden afgeschoten (alleen met kanon nr. 1). De beschadigde Notre-Dame (Toen en Nu). Op 12 januari vuurden beide HDP kanonnen voor het eerst samen 18 granaten af op Luxemburg. Op 16 januari vlogen zes granaten naar Luxemburg Stad, waarvan één de torenspits van de Cathédrale Notre-Dame trof. De geallieerden hadden geen idee waar die ‘spook’ granaten vandaan kwamen. De enige vergelding die men kon bedenken was om voor iedere neergekomen HDP granaat acht artilleriegranaten terug te sturen met Trier als doel. Tussen 30 december en 22 februari, 1945 werden 183 schoten afgegeven waarvan er 142 geregistreerd werden als inslagen. In totaal vielen er 10 doden en een veelfout aantal gewonden. Het enige militaire doel dat werd getroffen was een mobiele wasserette van het Amerikaanse leger waarbij zeven man gewond raakten waarvan drie ernstig. De laatste zes projectielen verlieten HDP kanon nr.1 op 22 januari. Vanwege de oprukkende geallieerde troepen werd besloten de kanonnen af te breken. Een tweede geschutsopstelling die in aanbouw was bij Buhl in de Vogezen was al opgegeven op 5 februari. De afgebroken HDP kanonnen van beide geschutsopstellingen werden op 27 februari teruggestuurd naar de Röchlingfabriek in Wetzlar. Hauptman Patzig van Artillerie-Abteilung 705 wist in deze periode de hand te leggen op mm kanonnen waarmee twee batterijen werden samengesteld om de strijd tegen de oprukkende geallieerden voort te zetten. Wat is er nog te vinden van de HDP instelling bij Lampaden? Richting Lampaden, vanaf de brug over de Ruwer, de auto staat op de plek waar de kraan stond. De lanceerinstelling van Lampaden lag halverwege dit dorp en kasteel Burg Heid. Vlak voor men het bruggetje over de Ruwer oversteekt, is links een pad te vinden. Hier was de ingang naar de lanceerinrichting. Direct op deze hoek was een kraan van 2 ton die de onderdelen van vrachtwagens op spoorwagons laadde om ze naar de lanceergebieden te brengen. De twee HDP kanonnen lagen verdeeld over 300 meter. Daar tussen in waren enkele manschaponderkomens gebouwd en munitiebunkertjes. Heden ten dage is van deze gebouwtjes niets meer terug te vinden. Men kan op het verkeerde been gezet worden als men daar gaten in de heuvel ziet. Bij nadere beschouwing zijn dit kleine grotopeningen waar vleermuizen hun onderkomen in hebben en die niet verstoord mogen worden. Hier liep het smalspoor naar HDP Nr.2 (aan het eind van dit pad) De eerste geschutstelling, de zuidelijke Nr.1, ligt op ongeveer 50 meter vanaf de hoofdweg. Het spoor waar de stelling ooit lag is nog steeds duidelijk te zien. De betonnen plaat onderaan de heuvel is niet meer aanwezig. Maar de open ruimte voor de lanceerbuis ligt er nog duidelijk. Ook de Nr.2, 250 meter verder oostwaarts, is alleen nog herkenbaar aan de open gehakte ruimte voor de HDP. Het in elkaar zetten van de HDP vergde 28 man die er vier dagen over deden. Ook van het smalspoor is niets meer terug te vinden. Op een stuk roestig blik na, was er verder geen spoor van het eens zo dodelijke kanon terug te vinden. (l) sporen van HDP Nr.1, (r) het spoor van HDP Nr.2 Ligt er dus ter plekke weinig meer dan de uitgekapte ruimte voor het HDP kanon, er zijn nog enkele tastbare bewijzen te vinden in het Musée National d'Histoire Militaire in het Luxemburgse Diekirch. Hier ligt onder andere een gerestaureerde raketgranaat. Verder een enkele moer en bout die uit de stelling van Lampaden was achtergebleven. Ik heb zelf ook getracht wat te zoeken, maar dat bleef vruchteloos. Om terug te keren: Onderaardse fabricagelijn. Vanwege het kenmerkende pruttelende geluid dat de motor maakte kreeg de V1 van de Amerikanen de bijnaam buzz-bomb. De Britten noemden hem doodlebug naar een groot zoemend Australisch insect.

7 Geleiding Het V1-geleidingssysteem was erg simpel en bestond uit een automatische piloot gekoppeld aan een gyrokompas. Deze stuureenheid regelde alleen de hoogte en de snelheid. De afstand naar het doel werd slechts grofweg ingeschat - nauwkeurigheid was geen vereiste - en een door een propellertje in de neus aangedreven teller bepaalde wanneer deze afstand was bereikt. Voor de lancering werd de teller zodanig ingesteld dat deze boven het ingeschatte doel op 0 kwam te staan. Tijdens de vlucht dreef de luchtsnelheid het propellertje aan en na elke 30 omwentelingen liep de teller één tik terug. De teller stelde de raket in de vlucht ook op scherp; dit gebeurde na ca. 60 km. Als de teller op 0 stond, werd het roer door middel van een continu gespannen veer omlaag geklapt en dook de raket omlaag. Omlaag duikende V1.

8 Productie De V1's werden voornamelijk geproduceerd door gevangenen die als dwangarbeiders werden ingezet. Na de grote aanval op Peenemünde door de Britse RAF in de nacht van 17 op 18 augustus 1943 werd de productie verplaatst naar Mittelbau-Dora, een reusachtige ondergrondse fabriek onder het Kohnstein-massief bij Nordhausen, waar duizenden gevangenen onder onmenselijke omstandigheden moesten werken. Sommigen onder hen zagen kans om met gevaar voor eigen leven sabotage te plegen aan de door hen geproduceerde V1's. De geallieerde bevrijders voor de ondergrondse fabriek. De ingang van de fabriek.

9 Lancering De V1’s werden gelanceerd vanaf een soort katapultinstallatie - de Abschussrampe. Met een generator werd druk opgebouwd en een bougie ontstak de straalmotor waarna een toestel door middel van perslucht over 46 meter lange hellende rails onder een hoek van 6° de lucht in werd geschoten. Volgens Duitse gegevens zijn V1’s naar Engeland en de haven van Antwerpen afgevuurd. Hiervan trof circa 57% zijn doel; de overige werden door de luchtafweer, sperballonnen of jagerinzet vernietigd. Ook gingen er veel verloren door defecten bij de lancering of tijdens de vlucht. Een van de manieren om de V1 onschadelijk te maken: een jachtvliegtuig tilt de vleugel van de raket op en brengt hem zo uit zijn baan. Naast de P-51 Mustang en de Tempest was de Spitfire Mk XIV het enige type dat hier snel genoeg voor was. Deze tactiek raakte echter bekend bij de Duitsers die vervolgens detonators aan de vleugels monteerden die explodeerden bij aanraking tijdens de vlucht. Dit maakte een eind aan de toepassing van deze simpele truc.

10 Inzet Op 20 december 1942 vond mogelijk al een aanval met een V1 of anders een voorloper van de V1 plaats in Blerick, Venlo, maar zeker is dit niet. Die dag trof een projectiel de Maasbreesestraat in Blerick. 17 inwoners van Blerick werden gedood. Ooggetuigen meldden dat het projectiel ongeveer anderhalve minuut in de lucht te zien was alvorens het insloeg. Het projectiel was omgeven met een krans van vuur en maakte een sputterend geluid. Vele direct betrokkenen dachten dat het om een V1 proefexemplaar ging. Het ruimen van de wrakstukken was omgeven met geheimzinnigheid en strenge Duitse bewaking. Ooggetuigen maakten enkele dagen hiervoor melding van een houten lanceerinstallatie op de Venlose heide? ook bekend als de Duitse vliegbasis Fliegerhorst. Beschrijving Typeonbemand straalvliegtuig Bemanninggeen Afmetingen Lengte7,90 m Spanwijdte5,37 m Hoogte1,42 m Gewicht Geladen2150 kg Aandrijving Motor 1x Argus As-014 pulserende straalmotorArgus As-014 Stuwkracht2,9 kN Prestaties Maximum snelheid 656 km/uur Bereik240 km Maximum hoogte 3050 m Bewapening Explosieve lading 830 kg

11 Inzet De eerste gedocumenteerde V1-aanval op Londen vond plaats op 13 juni 1944, een week na de landing in Normandië. Tijdens het V1-offensief vielen per uur 100 V1’ s op Londen. Over een periode van 80 dagen werden meer dan personen gedood, meer dan gewond en meer dan 1 miljoen gebouwen verwoest. Op Antwerpen vielen in de periode van 7 oktober 1944 tot en met 30 maart V-1's. Als gevolg van de aanvallen met V1’s vielen in geheel Europa ongeveer gewonden, voornamelijk onder de burgerbevolking. Op 13 juni 1944 viel de eerste V1 op Londen naast de spoorwegbrug op Grove Road, Mile End. Daar ziet men nu een herdenkingsplaat. De ontploffing doodde acht burgers.

12 Inzet De V1’s werden onder alle weersomstandigheden en op willekeurige tijden van de dag gelanceerd en kwamen vaak midden in woonwijken terecht. Hierdoor zaaiden ze veel angst onder de bevolking. Na de oorlog Aan het einde van de oorlog in Europa wisten de Amerikanen en Sovjets een aantal V1's te bemachtigen. De Amerikanen wilden ze gebruiken in de strijd op de Stille Oceaan tegen de Japanners. Dit is echter niet gebeurd. de V1's die waren buitgemaakt hebben, net als de latere V2’s, dienst gedaan als testobjecten voor hun eigen wapenontwikkelingsprogramma's. V1 in een Duits museum. V1 in een Frans museum.

13 EINDE


Download ppt "HITLERS VERGELDINGSWAPENS -1- De V1 (Vergeltungswaffe 1) De eerste kruisvluchtraket … Freddy Storm – 06/2010."

Verwante presentaties


Ads door Google